Wynikały one z wewnętrznych potrzeb społeczeństwa i prowadzone były oddolnie, w sposób
świadomy. Znawcy tematu podkreślają, że organizacje miały często elitarny charakter, a
prowadzona działalność była powszechnie uznawana i ceniona. Nie dziwi zatem, że
kierowały nią osoby cieszące się powszechnym szacunkiem i zaufaniem. Już wówczas panie
organizowały szkolenia, pokazy i kursy o różnorodnej tematyce, m. in.: pieczenia i
gotowania, przetwórstwa mięsa i owoców, hodowli drobiu, warzywnictwa, higieny i
racjonalnego odżywiania, kroju i szycia czy znaczenia kobiet w życiu społecznym.
Organizowano potańcówki i konkursy, wśród których dominował siostrzany nam konkurs „na
najpiękniejszy ogródek warzywny”. Sprowadzano pisklęta i paszę dla drobiu dla wszystkich
mieszkańców w danej wsi. Kwitło życie towarzyskie i społeczne, a członkinie spotykały się
na wieczorkach rozrywkowych, co miało wielkie znaczenie dla ducha przy braku telewizji i
powszechności programów rozrywkowych.
Ożywioną i twórczą działalność społeczną Kół Gospodyń Wiejskich przerwał wybuch II
wojny światowej. Po wojnie już, przy poparciu władzy ludowej, organizacje kobiece
wznowiły swoją działalność. W gestii gospodyń w dalszym ciągu pozostawała organizacja
wieczorków i zabaw tanecznych, jednak były to już imprezy dochodowe, dzięki którym KGW
wyposażały swoje świetlice w niezbędne zastawy stołowe, sztućce i różnego rodzaju
urządzenia kuchenne. Sprzęt służył kobietom do organizacji lokalnych imprez i jednocześnie
był wypożyczany mieszkańcom wsi na obsługę i przygotowanie imprez rodzinnych.
Działalność społeczna niewiele różniła się od tej pionierskiej z XIX w. Panie współpracowały
z wieloma organizacjami, w tym ze strażą pożarną, gminą, szkołą i kościołem, biorąc czynny
udział w uroczystościach świeckich i kościelnych, urozmaicając je jednocześnie występami,
bądź zapewniając zaplecze gospodarcze. Działaniem innowacyjnym kobiet z pewnością była
organizacja wyjazdów autokarowych do teatru i wielu nieznanych jeszcze miejscowości w
kraju, w tym również do miejsc kultu maryjnego. Twórcze wyjazdy kształtowały
światopogląd i jednocześnie budowały polską tożsamość.
Aktywność społeczna kgw przejawia się w przede wszystkim w kultywowaniu tradycji,
rozwijaniu różnych form przedsiębiorczości wśród kobiet, pomocy rodzinie wiejskiej w
wychowaniu, kształceniu i zapewnieniu jak największego udziału dzieci i młodzieży w
różnych formach wypoczynku wakacyjnego,
W skład organizacji wchodzą rolniczki, nauczycielki, pielęgniarki, urzędniczki i
przedstawicielki lokalnego biznesu. Reasumując, na przestrzeni niemal półtora wieku
działalności Kół Gospodyń Wiejskich, w struktury tych organizacji wchodziły trzy pokolenia
kobiet.